Waar komt kasàlà vandaan?

Kasàlà werd in het Westen geïntroduceerd door Jean Kabuta. Jean kwam in 1958 naar Europa als jongetje van tien. Hij werd geadopteerd door een Belgische familie. In 1980 ging hij terug naar Kinshasa om de begrafenis van een geliefde oom bij te wonen. Zijn familie ginds maakte van de gelegenheid gebruik om dichters uit te nodigen om hem zijn namen te noemen en hem eraan te herinneren wie hij was.


In zijn Congolese Luba-cultuur wordt gezegd dat wanneer je lang in het buitenland vertoeft, je terug een 'vreemde' wordt. Daarom is het van essentieel belang je eraan te herinneren - in aanwezigheid van een publiek - waar je vandaan komt, je te herenigen met je volk, met de natuur, met de geschiedenis en met jezelf.

Hij dacht dat het een paar minuten zou duren maar uiteindelijk nam het meer dan vier uur in beslag om hem al zijn namen in herinnering te brengen. Dit gebeurde via een lange tekst, kasàlà genaamd. Hij had zich nog nooit zo ontroerd gevoeld en hij had het gevoel nu pas voor de eerste keer echt te bestaan.

Hij besliste om onderzoek te doen naar dit soort poëzie en ontdekte dat het toegepast werd in bijna geheel sub-Sahara Afrika. Al snel vatte hij het plan op om dit prachtig en kunstig ritueel in het Westen te introduceren en aan te passen aan de hedendaagse tijd en smaak.

Ondertussen geeft hij kasàlà-workshops en cursussen in verschillende landen. Jean woont en werkt nu in Rimouski Canada, samen met zijn vrouw Jeanne Marie, zelf een begaafde kasàlà-dichteres.

Je kunt meer lezen - voorlopig enkel in het Frans - over zijn leven en werk op de website www.kasala.be